Ερευνά και γράφει ο
Δημήτρης Κρασονικολάκης. Δημοσιογράφος
- Συλλέκτης. Ανεξάρτητος ερευνητής
πειραϊκής ιστορίας και λογοτεχνίας.
ΕΛΛΑΔΑ. Για την εθνική επέτειο,
αυτή η άσχετη φωτογραφία μάς δίνει λίγο
χρώμα πατριωτικό. «Μια υπόσχεσις/ Και
το άνθος του θανάτου προτιμώ να μυρισθώ/
κι' όχι εσένα στη ζωή μου ν' αρνιθώ./ Για
να παύσης/ πια να δι ... ( ; )/ Σε φιλώ/
Ελλάδα»
Είχα στα
χέρια μου ένα μεγάλο αριθμό φωτογραφιών
μικρών διαστάσεων κληρονομιά από μια
παλιά οικογένεια, ξεδιάλεξα μερικές
και τις άλλες μάλλον τις πέταξα, δεν
θυμάμαι. Η παρούσα, (4,6Χ3,8), όχι σε καθαρή
απόδοση μάς δείχνει «Διαδρομή Αιγίου
- Πατρών I/VI/33»
ΕΛΛΑΔΑ.
«Αγία Βαρβάρα, Κονίτσης 4 Μαΐου 1937.»
Αν
όντως βρισκόμαστε στην Περιφερειακή
Ενότητα (πρώην Νομό) Ιωαννίνων, αυτό το
χωριό κοντά στα αλβανικά σύνορα είχε
την παλιά ονομασία Πλάβαλη.
ΦΑΛΗΡΟ. Μητέρα με μωρό στην
αγγαλιά, δίπλα ο γιος της και μπροστά
το παιδικό καροτσάκι. Χαρτί Velox. Χρονολογία,
το 1945.
ΕΛΛΑΔΑ.
Φωτογραφία διαστάσεων 4,5Χ3,3 εκατοστών.
Κάπου στην Ελλάδα, χωρίς τόπο και
χρόνο.
Τέσσερις
γυναίκες στην παραλία. Έχουν βγάλει τα
παπούτσια τους. Είναι από τις λίγες
αταύτιστες φωτογραφίες της συλλογής
μου.
ΕΛΛΑΔΑ. Σ’ ένα τόπο που δεν
γνωρίζουμε και σε ανύποπτο χρόνο, ο
φακός έπιασε αυτό το καλοκαιριάτικο
σκηνικό, όπου όλα κυλούσαν ήρεμα,
νωχελικά, αβίαστα. Photo paper TENSI.
ΕΛΛΑΔΑ. Σε παραλιακή πόλη...
τέσσερις γελαστοί άνθρωποι. Στο αυτοκίνητο
πίσω γράφει ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ. Φωτογραφία για
δυνατούς λύτες.
Στρατιωτικός στην άκρη του ξύλινου
μπαλκονιού ενός χωριάτικου μάλλον
σπιτιού, με πέτρινα σκαλοπάτια.. πίσω η
κορυφή ενός βουνού; Περίεργοι συνδυασμοί
αφού το φιλμ εμφανίστηκε σε χαρτί στο
Φώτο - Λουξ/ Δ. ΜΟΣΧΟΛΙΟΣ & ΝΑΟΥΜ/ ΝΟΤΑΡΑ
44 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ.
Στις
κοντινές μας παραλίες, στα μπάνια του
καλοκαιριού περνούσαμε τις τόσες ώρες
μας. Όπως με τα χρόνια αλλάζουν τα κορμιά
κι η μόδα, έτσι κι αυτές οι ακτές χάσανε
το φυσικό χρώμα τους, αλλάξανε όψη.
Έγιναν αγνώριστες...
9/6/46. «Στον Πολυαγαπημένο μου Πατερούλη
να με ιδή με το καπέλο μου και το κουστούμι
μου που μου έκανε η γιαγιά αμέτριτα
φιλιά Λιάκος».
Εσωτερικές διαστάσεις
5,3Χ3,7 cm.
ΧΡΟΝΙΑ
ΕΜΦΥΛΙΟΥ. «Ενθύμιον Μηχανικών τη 3-6-49./
Προς την Σεβαστί μου Μητέρα/ Η δική σου
χάρι θα με δυναμόνη,/ κι όπου κι' αν
γυρίσω, κι' όπου κι αν σταθώ,/ σκέπτοντας
εσένα μπρος θα προχωρό,/ και θαλπίζω
πάντα πίσω χια να ρθω. Ο γιος σου Λάμπρος
Κολιόπουλος»
«Άλεξ
και Νανά/ 1950»
Η
γυναίκα σε όλες τις εκφάνσεις του κύκλου
της ζωής, όπου βρεθεί, στο σπίτι, στην
εργασία, στο χωριό, στην πόλη, λάμπει,
συμπληρώνει και σφραγίζει με την παρουσία
της τον κοινωνικό ιστό: είναι το δεύτερο
ήμισυ του ανθρώπινου είδους.
Ρομαντική εικόνα που μας
ταξιδεύει τις σκέψεις... να ξανοιχτούμε
στις γαλάζιες θάλασσες του καλοκαιριού...
δίχως να μας νοιάζει ο τόπος κι ο χρόνος...
Χαρτί Agfa Lupex
«εις
Γεωργικήν Σχολήν. 13 / 3 / 52»
«Απελπισμένος
βρίσκομαι/ σε κύματα αφρισμένα./ Κι αν
δεν αλλάξουν οι καιροί/ αλήμονο σε μένα./
Άη Στράτης Φλεβάρης του 1953». Χαρτί A
M CROWN COPYRIGHT
RESERVED. Η δεύτερη φωτογραφία
με τους δύο ένστολους, "ΦΩΤΟ-ΜΑΝΙΚΑΚΗΣ/
ΑΓ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ/ ΛΗΜΝΟΥ"
ΠΑΤΡΑ 1954.
"ΦΩΤΟ-REAL/ ΤΑΚΗΣ
ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΣ/ ΤΣΩΡΤΣΙΛ (ΚΟΡΙΝΘΟΥ)
325/ ΠΑΤΡΑΙ". 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1954
ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ. 11 Μαΐου
2025. Οι μητέρες των περασμένων δεκαετιών,
στα προσφυγικά σπίτια γύρω από τον
Πειραιά και την Αθήνα μεγάλωσαν τα
παιδιά τους με αξιοπρέπεια κι απέραντη
αγάπη, τι κι αν έλειψαν τα μέσα, τα ρούχα,
η καλή διατροφή και τα παιχνίδια. Με
αυτούς τους ανθρώπους, μεγάλους πια,
έχουμε κτίσει την σημερινή κοινωνία.
(Με την θετική πλευρά της κριτικής,
μακριά από αναφορές για πολιτική και
άλλες εκφραστικές μικρότητες).
